چه دیر فهمید مزرعه، که مترسک ، محتاجِ تنها با او بودنست...
پیوسته تردیدی
می گذاردت
بر سر دوراهی
کجا باید رفت؟؟
تا به حال نوشته بودم؟
به گمانم نه!
پس این بار برایت می نویسم که :
گاه چنان آشفته و گنگ می شوم که تردید در باورهایم ریشه می دواند ،
اما باز هم در آخرین لحظه تکرار می کنم که :
مي خواهمت هنوز ، حتی اگر چشمانت بیگانه بنگرند ،
میخوانمت هنوز ، حتی اگر دستانت مرا جستجو نکنند ،
و اینها برای یک عمر سرخوش بودن و شیدائي کردن کافی ست .
به گمانم در ورای این کلمات می خواستم بگویم که :
دلتنگت شده ام...
به همین سادگی!
مترسک : گندم ! تو گواه باش که مرا برای ترسانیدن آفریده اند , من تشنه ی عشق پرنده ای بودم که تمام سهمش از من گرسنگی بود ... 
فردای دیروز امروزی است پر از خاطره های جدید . اگه صبح که از خواب پا میشی یه نگاه تو آینه بکنی خیلی تعجب نکن . چون اون چیزی که توی آینه میبینی من و تو هستیم که در کنار هم ایستاده ایم . ولی تو فقط خودتو میبینی نه منو . چون فکر می کنی من فقط باید خاطرات تو باشم .
