باور كنيد اين، من نيستم
يك‌عده ناشناس تبهكار
در يك شب سياه، مرا
دست‌وپا بسته
در هفت سياهچال پيوسته
حبس كرده‌اند
و كليدش را سپرده‌اند
دست اين غول بي‌لبخند
كه با چهرۀ جعلي
و اخم‌هاي طبيعي
از قول من
هر روز با زمين و زمان قهر مي‌كند!

                    درخت بهار باشي
                               يا پاييز
                      فرقي نمي‌كند
                           مرا از بي‌برگي نترسان
                          كه من
                                     لانه‌ام را
                       ميان شاخه‌هاي درهم‌تنيده‌ات
                 ساخته‌ام...